လူတိုင္းမွာ အမွတ္တယ တစ္ခုစီေတာ႔ ရွိတတ္စျမဲပါ။ ကြ်န္မမွာေရာ.. အမ်ားၾကီးပဲေပါ႕။
ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တယေတြ၊ ၀မ္းနည္းခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တယေတြ၊ က်ရွံဴးခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တယေတြ၊ ေအာင္ျမင္ခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တယေတြ ေပါ႕။ အဲဒီ အမွတ္တယေတြကို ဘယ္လိုမွတ္ထားခဲ႔လဲ။ ဒိုင္ယာရီ ေရးျပီး မွတ္ထားခဲ႔လား။ ဟင္႔အင္… မေရးခဲ႔ပါဘူး။ ခ်ျပီးေရးမွတ္ထားတာက တိက်ေသခ်ာတဲ႔ အလုပ္တစ္ခုျဖစ္ေပမဲ႔ ကြ်န္မ မလုပ္ခဲ႔ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ကြ်န္မဘ၀ အတြက္ အေရးၾကီးတဲ႔၊ အေရးပါတဲ႔၊ တန္ဖိုးထားတဲ႔ အရာေတြအားလံုးကို ေခါင္းထဲမွာ ေသခ်ာမွတ္မိေနတယ္။
လူတစ္ေယာက္ကေျပာတယ္… အရမ္းမွတ္ထားႏုိင္တယ္တဲ႔။ ဟုတ္တယ္ စိတ္ထဲကေန အေလးထားရင္ အားလံုးကိုမွတ္မိေနတယ္။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၉ လေလာက္ကေတာ႔ စိတ္ကူးထဲကေန ျဖစ္ခ်င္တာေတြအားလံုးကို ခ်ေရးထားဖူးတယ္။ စုစုေပါင္း အခု(၂၀)ရွိတယ္။ အဲဒီထဲကေန (၅) ခုေတာ႔ ျဖစ္ျပီးသြားျပီ။ ဒါေပမဲ႔ စိတ္ကူး (၂)ခုကေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ ဘာပဲေျပာေျပာ ၄ ပံု ၁ ပံုေတာ႔ ျဖစ္ျပီးသြားျပီး က်န္တာေတြျဖစ္လာေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္။
ဘ၀မွ အေရးၾကီးတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြ
- ၂.၇.၂၀၀၂ (၁၀ တန္းေအာင္စာရင္းထြက္တဲ႔ေန႔)
- ၂၃.၂.၂၀၀၇(B.C.Tech (Hons) ရတဲ႔ေန႔)
- ၁၁.၈.၂၀၀၇(AITကုိစေရာက္တဲ႔ေန႔)
- ၆.၅.၂၀၀၉( Deference ျပီးတဲ႔ေန႔)
- ၂၇.၅.၂၀၀၉ (M.Sc(Computer Science) ရတဲ႔ေန႔)
ေအာင္ျမင္ခဲ႔တာဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္၊ က်ရွံဴးခဲ႔တာ ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ဆိုတာေတာ႔ မွတ္မထားမိဘူး။ အခ်ိန္တိုင္းမွာ ေအာင္ျမင္တယ္၊ က်ရွံဴးတယ္လို႔ မမွတ္ပဲ ကိုယ္႔အတြက္သင္ခန္းစာတစ္ခု ရတယ္လို႔ ပဲမွတ္ထားလိုက္တယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ႔ ေရွ႕ေလွ်ာက္သင္ယူစရာေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ (၂၃)ႏွစ္ျပည္႔တဲ႔ ဒီေန႔ထိ မွန္တာေတြလုပ္ခဲ႔သလို အမွားေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိခဲ႔တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အမွားေတြကျပင္လို႔ရသလိုပဲ ျပင္လို႔မရတာေတြလည္း ရွိခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီအမွားေတြထဲကေန မသိေသတဲ႔ အရာေတြကိုလည္း သိလိုက္ရတယ္။ အထူးသျဖင္႔ ေလာကၾကီးက ထင္သေလာက္မျဖဴစင္ၾကဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ေသခ်ာတာကေတာ႔ ေရွ႕ေလွ်ာက္အမွားနည္းဖို႔နဲ႔ စိတ္ကို အလိုမလိုက္ဖုိ႔ပဲ လုိတယ္။ ဘ၀မွာေတာင္းတဲ႔ဆုတိုင္းသာျပည္႔ရမယ္ဆိုရင္… ေမေမနဲ႔ေဖေဖကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားႏုိင္တဲ႔ သမီးျဖစ္ရပါေစလိုဧ။္လို႔ ပဲဆုေတာင္းမိမယ္။
ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္ ဒီေနရာမွာရပ္တည္ ႏိုင္ေအာင္ တြန္းအားအမ်ားဆံုးေပးခဲ႔တဲ႔၊ ေထာက္ပံမွဳေတြေပးခဲ႔တဲ႔ ၊ လမ္းညြန္မွုေတြေပးခဲ႔တဲ႔ ေမေမနဲ႔ေဖေဖ။
တပည္႔တစ္ေယာက္လိုသာမကပဲ သမီးတစ္ေယာက္လုိပါ သေဘာထားျပီး ပညာသင္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဆရာ ၀င္းေနာင္၊ ဆရာ ေစာ။
ေမြးေန႔တူျပီး AIT မွာေနတဲ႔ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ညီမေလးတစ္ေယာက္လို ေစာင္႔ေရွာက္ေပး၊ စာရွင္း၊ ေနမေကာင္းလည္း ေဆးတိုက္၊ ထမင္းလည္းခ်က္ေကြ်းခဲ႔တဲ႔ အကို ကိုဟန္၀င္း
ဗိုက္ဆာတိုင္း မညီးမညဴ စားစရာလုပ္ေပးတဲ႔ မမငယ္နဲ႔ Markiu
တစ္ႏိုင္ငံဆီမွာေနေပမဲ႔… ညီမအရင္းတစ္ေယာက္လို ဆံုးမခဲ႔သြန္သင္ခဲ႔တဲ႔၊ စိတ္ပ်က္စရာေတြ႕တုိင္းအားေပးခဲ႔တဲ႔ ကိုၾကီးမိုးျမင္႔တိမ္၊ မမလဲ႔၊
အကူအညီလိုတိုင္း ႏွိပ္စက္ရတဲ႔ ကိုၾကီး ကိုေက်ာ္ျမတ္သူ
ငါ႔ညီမ ညည္းလူ႕ေလာကအေၾကာင္းကိုဘာမွ မသိေသးဘူးဆိုတဲ႔ ကိုBlack နဲ႔ ကိုျဖိဳးငယ္ နဲ႔ ကိုျငိမ္းခ်မ္းမင္း
ႏွိပ္စက္သမွ်ကို သည္းခံက်တဲ႔ သူငယ္ခ်င္း သီရိစိုး၊ ေက်ာ္ဇင္၊သာယာ၊
ေမြးေန႔တူတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ဆန္းထြန္း နဲ႔ ဥာဏ္လင္းစိုး တို႔အားလံုးကို ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္ထိ အနားမွာရွိေနေပးလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ျပီးေတာ႔ ကြ်န္မေရးသမွ်စာေတြကို သည္းခံျပီးဖတ္ေပးခဲ႔က်တဲ႔ အကို၊အမေတြနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
So Lonely Birthday! :(
နည္းေတးတယ္....လာလည္ၾကပါ ရုံး